É esta unha novela na que o doutor Luís Meira Al-Galego toma a palabra no prólogo para explicar como chegou a Oriente Próximo en 1987 e cómo o apaixonou o mundo árabe ata o punto de trasladar a súa residencia definitiva a Qhissa Hanni no ano 1997.
A seguir, o doutor cédelle a palabra “ao verdadeiro protagonista desta historia”, Khaled, un rapaz árabe de dezaseis anos que vive no Iraq en tempos de guerra e que conta en forma de carta-diario, dirixida a Alberte, fillo imaxinario de Meira Al-Galego, o que lle vai acontecendo a el e á súa familia, as súas reflexións sobre a vida, os seus temores de futuro, os seus sentimentos, ou sobre todo, a difícil aventura á que se afrontou: ir só a Bagdad e traer de volta á casa o corpo de seu pai, morto en combate durante a guerra de 2003.
A obra remata cun epílogo do doutor Al-Galego no que dá conta do futuro de Khaled despois desa experiencia vivida e de como obtivo el as cartas que o mozo árabe lle escribira ao seu suposto fillo. Parella ao relato da súa vida e proxectos, Khaled nárralle a Alberte a historia de Raíd, coidador dos cabalos do califa Abdel Ar Zufid, que se namorou da princesa Sadhua.