Álvaro
é un neno moi fraco, leva o pelo curto e usa
lentes, aínda que a súa característica
máis salientable é que é bastante
despistado. Todo isto sábeo ben o narrador
desta historia, un trasno que di coñecer a
Álvaro dende hai algúns anos e que ademais
asegura que todas as cousas que lle pasaron nesta
aventura son verdade verdadeira porque el estaba alí.
Resulta que Álvaro foi de excursión
co colexio ás Covas do Rei Cintolo, en Mondoñedo,
despistouse e acabou perdido do resto do grupo. Ademais
levou un bo trompazo na cabeza e, cando conseguiu
reaccionar, descubriu que ao seu lado había
un neno cuspidiño a el que deseguida fuxiu
e atopou os seus compañeiros e compañeiras,
subiu ao autobús e marchou para a casa cos
pais e todo isto sen que ninguén notase cambio
ningún. Ao mesmo tempo, o verdadeiro Álvaro
pasaba frío e fame na cova ata que deu coa
saída e intentou buscar axuda. Pero claro,
cando chamou ao colexio e á súa casa
soubo que ninguén o botara en falta porque
o seu posto xa estaba ocupado polo seu dobre.
Ao verdadeiro Álvaro ninguén o cre,
agás a súa irmá Carmiña
que desconfía do comportamento “do suposto
Álvaro”. Coa colaboración do doutor
Amancio Amigo todo volve finalmente á normalidade.
¡Arrepiante! ¿Ou non? ¿E se che
pasase a ti? |
|
