Asegúrovos
que esta historia é para lectores e lectoras
valentes porque ides pasar moito medo con Babaiaga,
unha ogresa que ten un só dente e como é
tan mala tan mala non ten amigos nin amigas. ¡Calquera
se achega a ela sabendo que a súa principal
afección é comer nenos e nenas! Só
se leva ben coa súa irmá Cacaiaga, a
madrasta de Faragulliña.
Fixándovos no texto e nas fermosas ilustracións
veredes o que acontece cando Faragulliña ten
que ir onda a súa tía Babaiaga, obrigada
pola súa madrasta que en realidade quere desfacerse
dela. No camiño atopa un sapo que lle aconsella
que leve canda ela unha cinta, un xerro de manteiga,
dúas codias de queixo e un anaco de touciño,
cousas que lle han servir cando teña que escapar
de Babaiaga. Así o fai Farangulliña,
chea de medo porque a ogresa a quere comer, e cada
un destes obxectos serven para superar os atrancos
da súa fuxida da terrible Babaiaga.
Como en case todos os contos, este tamén ten
un final feliz. Xa na casa, sa e salva, Farangulliña
refúxiase no colo de seu pai que bota a malvada
madrasta e aloumiña a pequena para quitarlle
o medo do corpo. Pero tede coidado que Babaiaga anda
solta e desesperada e ademais segue tendo fame… |
|
